منتظران ظهـــــور

آزادگی در كربلا

moolaali — Mon, 14 Dec 2009 07:26:18 GMT

اخلاق، یکی از سه بُعد عمده دین است و اسلام بر سه بُعد اصلی «اعتقاد»، «احکام» و «اخلاق» استوار است و تکمیل ارزش‌های اخلاقی و جهت خدایی بخشیدن به صفات و رفتار انسان‌ها از اهداف عمده بعثت انبیا است. پیامبر اکرم صلی‌ الله علیه و آله نیز فرمود: «اِنّی بُعِثتُ لِاُ تَمِّمَ مَکارمَ الاَخلاقِ.»

تصحیح منش و رفتار انسان و کاشتن بذر کمالات اخلاقی و خصال متعالی انسانی در نهاد جان انسان‌ها، بخشی مهم از رسالت پیامبر و امامان را تشکیل می‌‌دهد. اخلاق را از کجا می‌توان آموخت؟ از گفتار و رفتار معصوم. چرا که آنان اسوه‌اند و مظهر شایسته‌ترین خصلت‌های انسانی و خداپسند. و عاشورا چیست؟ جلوه‌گاه خُلق و خوی حسینی و مکارم اخلاق در برخوردهای یک حجت معصوم.

اَلمَوتُ اَولی مِن رُکُوبِ العارِ              و العارُ اَولی مِن دُخُولِ النّار

مرگ، بهتر از ننگ و ننگ بهتر از آتش دوزخ است.

حادثه کربلا و سخنانی که امام حسین ‌علیه‌السلام و خانواده او داشتند و روحیات و خلق و خوبی که از حماسه‌‌سازان عاشورا به ثبت رسیده است، منبع ارزشمندی برای آموزش اخلاق و الگو‌گیری در زمینه خودسازی، سلوک اجتماعی، تربیت دینی و کرامت انسانی است.

مسائلی همچون صبوری، ایثار، جوانمردی، وفا، عزت، شجاعت، وارستگی از تعلقات، توکل، خداجویی، همدردی و بزرگواری، نمونه‌هایی از «پیام‌های اخلاقی» عاشورا است و در گوشه گوشه این واقعه جاویدان، می‌توان جلوه‌های اخلاقی را دید.

آزادی در مقابل بردگی، اصطلاحی حقوقی و اجتماعی است، اما «آزادگی» برتر از آزادی است و نوعی حرّیت انسانی و رهایی انسان از قید و بندهای ذلت‌آور و حقارت‌بار است. تعلقات و پای‌بندی‌های انسان به دنیا، ثروت، اقوام، مقام، فرزند و ... در مسیر آزادی روح او، مانع ایجاد می‌کند. اسارت در برابر تمنیّات نفسانی و عُلقه‌های مادی، نشانه ضعف اراده بشری است.

وقتی کمال و ارزش انسان به روح بلند و همت عالی و خصال نیکوست، خود را به دنیا و شهوات فروختن، نوعی پذیرش حقارت است و خود را ارزان فروختن .

علی علیه‌السلام می‌فرماید:

«اَلا حُرُّ یَدَع هذهِ اللّماظَةَ لِاهلِها؟ اِنّهُ لَیسَ لِاَنفُسِکُم ثَمَنٌ اِلا الجَنَّةُ فَلا تَبیعُوها اِلا بِها.» (1)

آیا هیچ آزاده‌ای نیست که این نیم خورده (= دنیا) را برای اهلش واگذارد؟

یقینا بهای وجود شما چیزی جز بهشت نیست. پس خود را جز به بهشت نفروشید!

آزادگی در آن است که انسان کرامت و شرافت خویش را بشناسد و تن به پستی و ذلت و حقارت نفس و اسارت دنیا و زیر پا نهادن ارزش‌های انسانی ندهد.

در پیچ و خم‌ها و فراز و نشیب‌های زندگی، گاهی صحنه‌هایی پیش می‌آید که انسان‌ها به خاطر رسیدن به دنیا یا حفظ آنچه دارند یا تامین تمنیّات و خواسته‌ها یا چند روز زنده ماندن، هر گونه حقارت و اسارت را می‌پذیرید. اما احرار و آزادگان، گاهی با ایثار جان هم، بهای «آزادگی» را می‌پردازند و تن به ذلت نمی‌دهند.

امام حسین علیه‌السلام فرمود:

«مَوتٌ فی عِزٍّ خَیرٌ من حَیاةٍ فی ذُلٍّ» (2)؛ مرگ با عزت بهتر از حیات ذلیلانه است.

این نگرش به زندگی، ویژه آزادگان است. نهضت عاشورا جلوه بارزی از آزادگی در مورد امام حسین علیه‌السلام و خاندان و یاران شهید اوست و اگر آزادگی نبود، امام تن به بیعت می‌داد و کشته نمی‌شد. وقتی می‌‌خواستند به زور از آن حضرت بیعت به نفع یزید بگیرند، منطقش این بود که:

«لا وَاللهِ لا اُعطیهم بِیَدی اِعطاءَ الذّلیلِ وَ لا اُقِرُّ اِقرارَ العبید» (3)؛ نه به خدا سوگند؛ نه دست ذلت به آنان می‌دهم و نه چون بردگان تسلیم حکومت آنان می‌شوم!

صحنه کربلا نیز جلوه دیگری از این آزادگی بود که از میان دو امر شمشیر یا ذلت، مرگ با افتخار را پذیرفت و به استقبال شمشیرهای دشمن‌ رفت و فرمود:

«اَلا و انَّ الدَّعِیّ بنَ الدَّعِیّ قَدرِ کَزنی بَینَ اثنَتَینِ: بَینَ السِّلةِ و الذِّلةِ و هَیهاتَ مِنّا الذِّلةُ.» (4)

بر ما گمان بردگی زور برده‌اند            ای مرگ، همتی! که نخواهیم این قیود

انسان‌های آزاده‌، در لحظات حساس و دشوار انتخاب، مرگ سرخ و مبارزه خونین را بر می‌گزینند و فداکارانه جان می‌بازند تا به سعادت شهادت برسند و جامعه خود را آزاد کنند.

در نبرد روز عاشورا نیز، هنگام حمله به صفوف دشمن این رجز را می‌خواند:

اَلمَوتُ اَولی مِن رُکُوبِ العارِ              و العارُ اَولی مِن دُخُولِ النّار (5)

مرگ، بهتر از ننگ و ننگ بهتر از آتش دوزخ است.

روح آزادگی امام، سبب شد حتی در آن حال که مجروح بر زمین افتاده بود نسبت به تصمیم سپاه دشمن برای حمله به خیمه‌های زنان و فرزندان، برآشوبد و آنان را به آزادگی دعوت کند:

«ان لَم یَکُن لکُم دینٌ و کنتُم لا تَخافُونَ المَعادَ فَکوُنُوا اَحراراً فی دُنیاکُم.» (6)

گر شما را به جهان بینش و آیینی نیست   لااقل مردم آزاده به دنیا باشید

فرهنگ آزادگی در یاران امام و شهدای کربلا نیز بود. حتی مسلم بن عقیل پیشاهنگ نهضت حسینی در کوفه نیز، هنگام رویارویی با سپاه ابن زیاد رجز را می‌خواند و می‌جنگید:

َاقسَمتُ لا اُقتَلُ الاّ حُرّاً    وَ اِن رَاَیتُ المَوتَ شَیئاً نُکرا (7)

هر چند که مرگ را چیز ناخوشایندی می‌بینم. ولی سوگند خورده‌ام که جز با آزادگی کشته نشوم.

جالب اینجا است که همین شعار و رجز را عبدالله، پسر مسلم بن عقیل، در روز عاشورا هنگام نبرد در میدان کربلا می‌خواند. (8) این نشان‌دهنده پیوند فکری و مرامی این خانواده بر اساس آزادگی است.

دو شهید دیگر از طایفه غفار، به نام‌های عبدالله و عبدالرحمان، فرزندان عروه، در رجزی که در روز عاشورا می‌خواندند، مردم را به دفاع از «فرزندان آزادگان» می‌خواندند. و با این عنوان، از آل پیامبر یاد می‌کردند: «یا قوم ذودوا عن بنیِ الاحرار ...» (9)

مصداق بارز دیگری از این حرّیت و آزادگی، حُرّ بن یزید ریاحی بود. آزادگی او سبب شد که به خاطر دنیا و ریاست آن، خود را جهنمی نکند و بهشت را در سایه شهادت خریدار شود. توبه کرد و از سپاه ابن زیاد جدا شد و به حسین علیه‌السلام پیوست و صبح عاشورا در نبردی دلاورانه به شهادت رسید. وقتی حرّ نزد امام حسین علیه‌السلام آمد، یکی از اصحاب حضرت، با اشعاری مقام آزادی و حرّیت او را ستود:

لَنِعمَ الحُرُّ حُرُّ بَنی رِیاحٍ             وَ حُرُّ عِندَ مُختَلَفِ الرِّماحِ (10)

چون به شهادت رسید، سیدالشهدا علیه‌السلام بر بالین او حضور یافت و او را حُر و آزاده خطاب کرد و فرمود: همانگونه که مادرت نام تو را حُر گذاشته است، آزاده و سعادتمندی، در دنیا و آخرت:

«اَنتَ حُر کَما سَمّتکَ اُمُّکَ، و اَنتَ حُر فِی الدُّنیا و اَنتَ حُر فِی الاخرة.» (11)

اگر آزادیخواهان و آزادگان جهان، در راه استقلال و رهایی از ستم و طاغوت‌ها می‌جنگند و الگویشان قهرمانی‌های شهدای کربلا است، در سایه همین درس «آزادگی» است که ارمغان عاشورا برای همیشه تاریخ است.

انسان‌های آزاده‌، در لحظات حساس و دشوار انتخاب، مرگ سرخ و مبارزه خونین را بر می‌گزینند و فداکارانه جان می‌بازند تا به سعادت شهادت برسند و جامعه خود را آزاد کنند.

پي‌نوشت‌ها:

1- نهج‌البلاغه، صبحی صالحی، حکمت 456 .

2- مناقب، ابن شهر آشوب، ج 4، ص 68 .

3- موسوعة کلمات الامام الحسین، ص 421 .

4- لهوف، سید بن طاووس، ص 57 .

5- کشف الغمه، اربلی، ج 2، ص 32 .

6- بحارالانوار، ج 44، ص 51 .

7- همان، ص 352 .

8- بحارالانوار، ج 44، ص 352 .

9- وقعة الطف، ص 234 .

10- ارشاد، شیخ مفید (چاپ کنگره جهانی شیخ مفید) ج 2، ص 100 .

11- بحارالانوار، ج 45، ص 14/ وقعة الطّف، ص 215.

منبع:

پيام‌هاي عاشورا، جواد محدثي

دعا براي سلامتي و تعجيل در امر فرج و ظهور آقا و سرورمان حضرت اباصالح‌المهدي"روحي‌وارواح‌للعالمين‌لتراب‌مقدمه‌فداء" و طول عمر رهبر فرزانه انقلاب اسلامي حضرت آيت الله خامنه اي ،فراموشتون نشه.

خدایا

moolaali — Wed, 18 Nov 2009 09:20:18 GMT

خدا يك بار از من پرسيد: تو چرا گناه مي كني؟

من در پاسخش سر به زير افكندم

و چشمهايم را بستم

خدا دست روي سرم كشيد

گفت: پس كي توبه مي كني؟

من بيشتر خجا لت كشيدم.

گفت: من منتظرم.

خدایا

با تمام وجود صدايت مي کنم . صدايت مي کنم تا نگاهم کني

نگاهم کني تا چشمان پر از اشکم را ببيني ، اشکهايم را ببيني تا دلت

برايم بسوزد آن وقت از ته دل فریاد خواهم زد

و به تو خواهم گفت

صادقانه دوستــــــــــــــــــــــــــــت دارم .

(((( حرف دل تنها با خدا ))))

moolaali — Wed, 07 Oct 2009 09:48:38 GMT

چند سخن و به قول خودمون مناجات با خدا برای اهل دل :

الهی : راز دل را نهفتن دشوار است و گفتن دشوار تر.

الهی : ما همه بيچاره ايم و تنها تو چاره ای و ما همه هيچ کاره ايم و تنها تو کاره ای.

الهی : چون تو حاضری چه جويم ؟ و چون تو ناظری چه گويم ؟

الهی : جان به لب رسيد تا جام به لب رسيد .

الهی : عاقبت چه خواهد شد و با ابد چه بايد کرد ؟

الهی : چون در تو می نگرم از آنچه خوانده ام شرم دارم .

الهی : آنکه از خوردنو خوابيدن شرم دارد از ديگران امور چه گويد ؟

الهی : در ذات خود متحيرم تا چه رسد در ذات تو .

الهی : دندان داده ای نان داده ای جان داده ای جانان بده .

الهی : انگشتری سليمانيم دادی انگشت سليمانيم ده .

الهی : اگر ستار العيوب نبودی ما از رسوايی چه می کرديم ؟

الهی : ذوق مناجات کجا و شوق کرامات کجا .

الهی : از کودکان چيز ها آموختم لاجرم کودکی پيش گرفتم .

الهي : اگر گلم و يا خارم از آن بوستان يارم .

الهی : فرزانه تز از ديوانه تو کيست ؟

الهی : اگر از من پرسند کيستی چه گويم ؟

خب اينم بخشی از مناجات جان سوز عارف دلسوخته حسن زاده بود که تقديم دوستان شد . اميد است ......

من درد تو را ز دست آسان ندهم

دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به يادگار دردی دارم

کان درد به صد هزار درمان ندهم

يا مهدی فاطمه ادرکنی....

هفته دفاع مقدس گراميباد

moolaali — Wed, 23 Sep 2009 08:58:18 GMT

ختم قرآن

moolaali — Sun, 23 Aug 2009 09:48:18 GMT

فـــرا رسيدن ماه مبارك رمضان را خدمت همه شما بزرگوران تبريك عرض مي كنم .اگر خدا بخواهد مانند هرسال در مـــاه مبارك رمـضان ختم قرآني به نـيـت سـلامـتي و ظهور آقــا امـام زمان-عج- تــوسط بــچــه هـاي مـحبـان مهدي و وبلاگ نویسان داشته باشيم . به اين صـورت كه بـر اساس تـعـداد دوستانـي كـه ثـبـت نـام مي كنند. در صورت تمـايل در قـسـمـت نظرات اعلام آمادگي كنيد.وجزء مورد نظر خود را انتخاب کنید.

به اميد رضايت حضرت صاحب الامر-عج

جزء1

عطر شهادت

جزء 2

ناشناس عاشق ابوالفضل (ع)

جزء 3

دوستدار سيد

جزء 4

نیمه راه

جزء 5

نیمه راه

جزء 6

نیمه راه

جزء 7

پیروز

جزء 8

انتظاریه عاشق

جزء9

محمدی

جزء 10

سپيده

جزء 11

رضا

جزء 12

نسترن

جزء 13

بنده

جزء 14

نيمه راه

جزء 15

محمدی

جزء 16

رهروان ولایت

جزء 17

زینب

جزء 18

بی سیم چی

جزء 19

رضا

جزء 20

رضا

جزء 21

رضا

جزء 22

پیروز

جزء23

رضا

جزء 24

اکبر رشیدی

جزء 25

زهرا

جزء 26

ام شهرام

جزء 27

فاطمه ض

جزء 28

نيمه راه

جزء 29

شهرياري

جزء 30

شهرياري

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

یازهرای مدینه

نسئلکم الدعاء

ماه خدا ماه رمضان آمد دعامون کنید

moolaali — Tue, 18 Aug 2009 09:36:36 GMT

شهر رمضان الذی انزلت فیه القرآن..

قال رسول الله (ص) :

إِنَّ ابواب السماء تفتح فى اول ليلة من شهر رمضان ولاتغلق الى آخر ليلة منه(1)

رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند.

قال رسول الله (ص) :

اذا استهلَّ رمضان غلقت أبوابُ النار (2).

رسول خدا (ص) فرمود: هنگامى كه هلال ماه رمضان پديدار گردد, درهاى دوزخ بسته شود.

قال ابوجعفر(ع) :

لكلّ شىء ربيع و ربيع القرآن شهر رمضان(3).

امام باقر (ع) فرمايد: براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است.

عن ابى الحسن على بن موسى الرضا(ع):

من قرأ فى شهر رمضان آية من كتاب الله كان كمن. ختم القرآن فى غيره من الشهور (4)

امام رضا (ع) :

كسى كه در ماه رمضان آيه اى از كتاب خدا(قرآن) را بخواند

.مانند كسى است كه در ديگر ماه ها تمام قرآن را خوانده باشد.

پى‏نوشت‏:

1- بحار الانوار , ج 96, ص 344, ح 8.
2- بحار الانوار , ج 96, ص 348, ح 14.
3- كافى , ج 2 , ص 630 , ح 10.
4- بحار الانوار , ج 96, ص 341, ح 5

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

یازهرای مدینه

نسئلکم الدعاء

لقمان حکيم به فرزند فرمود:

moolaali — Thu, 30 Jul 2009 16:36:18 GMT

ای جان فرزند ، هزار حکمت آموختم که از آن چهارصد انتخاب کردم و از چهارصد، هشت کلمه برگزيدم که جامع جميع کلمات حکمت است.

فرزندم،

دو چيز را هيچ وقت فراموش مکن:

· خدا را

· مرگ را

دو چيز را هميشه فراموش کن:

۱ خوبی که به هر کسی کردی

۲ بدی که هرکس با تو کرد

چهار چيز را نگهدار:

۱ در مجلسی که وارد شدی زبان را

۲ بر سر سفره ای که حاضر شدی شکم را

۳ در خانه ای که وارد شدی چشم را

۴ بر نماز که ايستادی دل را

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

یازهرای مدینه

نسئلکم الدعاء

صلوات بر محمد و آل محمد

moolaali — Thu, 23 Jul 2009 09:51:25 GMT

صلوا علی محمد واله

اللهم صلی علی محمد و اله و عجل فرجهم و اهلک اعدائهم اجمعین

صلوات : بهترين هديه از طرف خداوند براي انسان است.

صلوات : تحفه‌اي از بهشت است.

صلوات : روح را جلا مي‌دهد.

صلوات : عطري است كه دهان انسان را خوشبو مي‌كند.

صلوات : نوري در بهشت است.

صلوات : نور پل صراط است.

صلوات : شفيع انسان است.

صلوات : ذكر الهي است.

صلوات : موجب كمال نماز مي‌شود.

صلوات : موجب كمال دعا و استجابت آن مي‌شود

صلوات : موجب تقرب انسان است.

صلوات : رمز ديدن پيامبر در خواب است.

صلوات : سپري در مقابل آتش جهنم است.

صلوات : انيس انسان در عالم برزخ و قيامت است.

صلوات : جواز عبور انسان به بهشت است.

صلوات : انسان را در سه عالم بيمه مي‌كند.

صلوات : از جانب خداوند رحمت است و از سوي فرشتگان پاك كردن گناهان و از طرف مردم دعا است.

سلام و درود و صلوات خداوند بر حضرت محمد مصطفی باد تا ابدیت

صلوات : برترين عمل در روز قيامت است.

صلوات : سنگين‌ترين چيزي است كه در قيامت بر ميزان عرضه مي‌شود.

صلوات : محبوب‌ترين عمل است.

صلوات : آتش جهنم را خاموش مي كند.

صلوات : زينت نماز است.

صلوات : گناهان را از بين مي برد.

صلوات : فقر و نفاق را از بين مي‌برد.

صلوات : بهترين داروي معنوي است.

با ذكر صلوات ، غم و اندوه و حزن را از خود دور كنيد.

با ذكر صلوات ، نوري در بهشت براي خود بيافرينيد.

با ذكر صلوات ، گناهان خود را پاك و تولدي ديگر براي خود بوجود آوريد.

با ذكر صلوات ، پاداش هفتاد و دو شهيد را براي خود ثبت كنيد.

با ذكر صلوات ، ده حسنه براي خود ثبت كنيد.

چه خوب است كه انسان هميشه اهل صلوات باشد، چرا كه پيامبر نيز دائم الصلوات بوده است.

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

یازهرای مدینه

نسئلکم الدعاء

احادیث

moolaali — Tue, 14 Jul 2009 08:44:00 GMT

فاش کردن راز برادرت خیانت است ، پس از این کار دوری کن .حضرت محمد (ص)

ودوستان واقعی در مواقع سختی شناخته میشوند و این حدیث دیگه......

در هنگام سختی دوست از دشمن شناخته میشود . حضرت علی (ع )

حديث قدسی :

يا ابن آدم ،‌ کم تقول : الله الله ؛ و فی قلبک غير الله ؟!

و لسانک يذکر الله و تخاف غير الله و ترجو غير الله ؛

و لو غرفت الله ،‌لما اهمک غير الله .

ای فرزند آدم چقدر می گويی الله ! الله !

در حالی که در قلبت غير از الله است ؟!

و زبانت الله می گويد ، و تو از غير الله می ترسی

و به غير خداوند اميد می بندی ؛‌

و اگر الله را می شناختی ،

از غير خدا واهمه نمی داشتی

و به غير او اهتمام نمی ورزيدی .

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

یازهرای مدینه

نسئلکم الدعاء

انسان کامل ازدیدگاه نهج البلاغه

moolaali — Fri, 03 Jul 2009 09:09:18 GMT

الحمد الله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین علی علیه السلام

«قیمه کل امری ما یحسنه»

«وانا لامرأ الکلام وفینا نشبت عروقه وعلینا تهدلت غصونه »

معجزات سفرای الهی بر دو قسم است: قولی وفعلی. معجزات فعلی تصرف درکائنات به قوت ولایت تکوینی باذن الله تعالی است. از آن جمله است واقعه شجره قاصعه در نهج البلاغه که درخت به امر رسول الله از جای خود کنده شد و مانند مرغی بال زنان به سوی پیغمبر اکرم شتافت.

قلع درب قلعه خیبر به دست ید الله امیر(علیه السلام) که خود فرمود: «و الله ما قلعت باب خیبروقدفت به اربعین ذراعاً لم تحس به اعضائی بقوة جسدیه ولا حرکه غذائیه ولکن ایدت بقوه ملکوتیه ونفس بنورها مضیئه» در عداد معجزه فعلی است.

معجزات قولی، علوم ومعارف است که به تعبیر امیر(علیه السلام) در خطبه اشباح نهج البلاغه از ملائکه اهل امانت وحی از حظائز قدس ملکوت بر مرسلین نازل شده است.

معجزات فعلی، موقت، وبعد از وقوع، عنوان تاریخی دارند بخلاف قولی که با محسوسات آشنایند، واین خواص را گوهر شناسند.به قول خواجه در شرح اشارات: «الخواص للقولیة اطوع و العوام للفعلیة»

در سلسله معجزات قولی،قرآن مجید است که صورت کتیبه خاتم(صلی الله علیه واله) است، و معارف صادر از اهل بیت عصمت و وحی چون نهج البلاغه و زبور وانجیل آل محمد(صلی الله علیه واله) صحیفه سجادیه وجوامع روایی، تالی آن. آری تنها معجزه فعلی باقی پیغمبر قبله مدینه طیبه است که بدون اعمال قواعد وآلات نجومی آن را در غایت استوار تعیین فرمود وبه سوی کعبه ایستاد وفرمود:

«محرابی علی المیزاب»

اگر کسی با نظر تحقیق وانصاف در معارف اهل بیت وحی تدبیر کند اعتراف می کند که این همه معارف از مدرسه ومعلم ندیده، جز از نفوس مؤید به روح القدس نتواند بود، و خود آنها بهترین حجت بودن آنان است که: «الدلیل دلیل لنفسه». نهج البلاغه نمونه ای بارز از این کالای پر بهای بازار معارف است.

ادعیه ماثوره ومناجات ها، هر یک مقامی از مقامات انشائی وعلمی آن بزرگان است.لطائف ذوقی و دقائق شهودی که در اینها نهفته است در روایات نیست که در اینها مخاطب مردمند وبا آن به فراخور فهمشان سخن می گفتند، و درآنها با جمال وجلال مطلق بخلوت راز ونیاز می نشستند لذا آنرا که در گنجینه نگارخانه عشق داشتند به زبان آوردند.

نهج البلاغه، در جمیع شئون وامور حیات انسانی نهجی قویم است که اگر درآن ترتیب حروف نهجی از الف تا یاء،در هر یک ا ز آن شئون بحث گردد اصول وامهاتی را حائز است که هر اصلی خود شجره طیبه فروع واثمار بسیار است.

بر اثر عظم مقام ومنزلت گفتار آن جناب که مسحه ای از علم الهی،وقلبی از نور مشکوه رسالت، و نفخه ای از شمیم ریاض امامت است، از زمانش تا کنون بسیاری از اعاظم علما در جمع آوری کلماتش سعی بلیغ مبذول واهتمام بسزا اعمال نموده اند وعده ای از آنان را در رساله اصل این وجیزه ذکر کرده ایم.

«اللهم بلی لا تخلوا الارض من قائم لله بحجه».

عقل ونقل متفق اند بر اینکه نشاۀ عنصری هیچگاه خالی از انسان کامل مکمل که واسطه فیض است،نیست. وهر دو ناطقند که:

« الامام اصله قائم فعله دائم، کشجره طیبه اصلها ثابت وفرع ها فی السماء توتی اکلها کل حین باذن ربها».

این سنت الهی درنظام ربانی وعالم کیانی است:

« فلن تجد لسنت الله تبدیلاً ولن تجد لسنت الله تحویلاً».

در نهج البلاغه حدود یکصد وچهل مورد از بیان ولی الله اعظم وصی علیه السلام در اوصاف اولیاء الله اعم ازرسول ونبی ووصی و ولی آمده است که هریک درموضوع مذکوراصلی پایدارودستوری استوار،ومشرب آب حیات و منبع شراب طهور است ودر رساله نامبرده بیش از هفتاد موضع رابه اختصار و فهرست وار نقل ودرپیرامون برخی ازآنها بحث کرده ایم و در این خلاصه به ایجاز اشارتی می نماییم:

ولی الله:

این چنین انسان ولی الله است،«ولهم خصائص حق الولایة»¹ ولی،از اسماء الله است و«ینشر رحمته وهو الوالی الحمید»²واسماء الله باقی ودائمند. «فاطر السموات والارض انت ولیی فی الدنیا والاخرة».³ مظهر اتم واکمل این اسم شریف ساحت ولایت کلیه است وآن انسان کامل است که تواند باذن الله در ماده کائنات تصرف کند و قوای ارضیه و سماویه را در تحت تسخیر خویش دراورد بلکه چه جای تصرف که اقتدار برانشای اجرام عظیمه دارد.

چه: « العارف بخلق بهمته ما یکون له وجود من خارج محل الهمه».

این اذن الله،اذن قولی نیست بلکه اذن تکوینی منشعب از ولایت کلیه مطلقه الهیه است.

«واذ یخلق من الطین کهیئه الطیر باذنی»⁴

و این ولایت تکوینی است نه تشریعی چه تشریعی خاص واجب الوجود است که شارع ومشرع است وبرای عبادتش شریعت وآیین قرار می دهد وجز او کسی حق تشریع شریعت ندارد. پیغمبر مأمور به انذار و تبشیر است ومبلغ ومبین احکام، نه مشرع «انما انت منذر وانما انت مبشر».

ولایت بحسب رتبه عالی وارفع از رسالت و نبوت است چون ولایت نبی جنبه حقانی دارد ونبوتش وجهه خلقی، لذا ولایت، باطن نبوت ورسالت است ونیل به این دو مبتنی برآن می باشد.

نبی(صلی الله علیه واله) به وصی(علیه السلام) فرمود:

«انک تسمع ما اسمع وتری ما اری الا انک لست ببنی».⁵

علی(علیه السلام) را فضل نبوت نیست ولی به نور ولایت می شنود آنچه را رسول می شنود ومی بیند آنچه را رسول می بیند. مسعودی در مروج از سبط رسول اکرم (صلی الله علیه واله) در وصف وصی(علیه السلام) پس از شهادت و رحلتش،نقل کرده است که:

«والله لقد قبض فیکم اللیله رجل ما سبقه الاولون الا بفضل النبوه».

ونیز بحرانی در تفسیر برهان از صادق آل محمد نقل می کند که :

« ادنی معرفه الامام انه عدل النبی الا درجه النبوه »

رسول ونبی ، از اسماءالله نیستند ولی « ولی » ازاسماء الله است لذاولایت منقطع نمی گردد ، به خلاف ، رسالت ونبوت . چون ولایت شامل رسالت ونبوت تشریعی و غیر تشریعی که در اصطلاح اهل معرفت نبوت عامه گویند و انباء معارف و اخبار حقایق را از وی دانند ، می باشد ، درفص عریز ، عزیزی به فلک محیط عام تعبیر گردید .

ولایت تشریعی و تکوینی هر دو درمقام توحید فعل به یک ولایت بازگشت می کنند .

لااله الا الله وحده وحده وحده ، که توحید ذات وصفات وافعال است نه تاکید . والیه برجع الامرکله .

انسان کامل ازدیدگاه نهج البلاغه

آیه الله حسن حسن زاده آملی

حضرت زهرا سلام الله عليها نور اهل آسمان و حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه نور اهل زمين است:

الف- حضرت زهرا سلام الله عليها نور اهل آسمان است

در بخشى از يك حديث طولانى و زيبا، پيامبر اكرم صلی الله عليه واله فرمود:

ثم أظلمت المشارق و المغارب، فشكت الملائكة إلى الله تعالى أنْ يكشف عنهم تلك الظلمة. فتكلم الله جلّ جلالُه كلمةً فخلق منها روحا ثُمّ تكلَّم بكلمةٍ فخلق من تلك الكلمة نورا، فأضاءت النور إلى تلك الروح و أقامها مقامَ العرش فزهرت المشارق و المغارب فهي فاطمة الزهراء و لذالك سميت الزهراء لأنَّ نورها زهرت به السماوات.¹

سپس ظلمت و تاريكى همه جا را فرا گرفت. ملائكه به خدا شكايت كردند: «خدايا! اين تاريكى را از ما برطرف كن». پس خداوند، كلمه‏اى فرمود. از آن كلمه، روحى را خلق كرد. سپس كلمه ‏اى فرمود. از آن كلمه هم، نورى خلق كرد. آن نور، روشنايى داد و اضافه شد به آن روح. خداوند، او را در جايگاه عرش جا داد. پس همه جا روشن شد. آن، حضرت فاطمه زهراسلام الله عليها است. به همين دليل، «فاطمه» را «زهرا» ناميدند؛ چون به واسطه نور او، آسمان‏ها روشن شد.

ب- حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه نور اهل زمين است

مفضل بن عمر مى ‏گويد:

از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود: «ربّ الأرض» در آيه «وأشرقت الأرض بنور ربّها»² يعنى امام الارض «مراد امام زمين است.» پرسيدم: «وقتى حضرت خروج كند چه مى ‏شود؟» فرمود: «در آن روز، مردم، از نور خورشيد و ماه، بى ‏نياز مى ‏شوند و به نور امام عليه السلام اكتفا مى‏ كنند.³

مراد از «امام» در اين روايت، يقينا، حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه است؛ زيرا، اوّلاً: در خود روايت مى ‏گويد: «وقتى قيام كند، چه اتفاقى مى ‏افتد؟». ثانيا، هيچ زمانى اين گونه نبوده و فقط در زمان آن حضرت، مردم از نور خورشيد و ماه بى ‏نياز مى‏ شوند.⁴

دليل اين مطلب، روايتى است كه باز خود مفضل بن عمر از امام صادق عليه السلام نقل مى‏ كند كه فرمود:

إذا قائمنا قام، أشرقت الأرض بنور ربّها و استغنى العباد عن ضوء الشمس و ذهبت الظلمة...⁵

وقتى قائم ما قيام كند، زمين، به نور پروردگارش روشن مى‏شود و مردم، از نور خورشيد بى‏نياز مى‏شوند و ظلمت به طور كلى از بين مى‏رود.

حضرت زهرا سلام الله عليها خيرة الأحرار و سيدة النساء، مادر حضرت مهدى عجل الله تعالی فرجه خيرة الإماء و سيدة الإماء است.

اللهم عجل لوليك الفرج

اللهم صلّ على محمد وآل محمد وعجل فرجهم

اللهم العن الجبت والطاغوت

نسئلکم الدعاء

جزء1	عطر شهادت
جزء 2	ناشناس عاشق ابوالفضل (ع)
جزء 3	دوستدار سيد
جزء 4	نیمه راه
جزء 5	نیمه راه
جزء 6	نیمه راه
جزء 7	پیروز
جزء 8	انتظاریه عاشق
جزء9	محمدی
جزء 10	سپيده
جزء 11	رضا
جزء 12	نسترن
جزء 13	بنده
جزء 14	نيمه راه
جزء 15	محمدی
جزء 16	رهروان ولایت
جزء 17	زینب
جزء 18	بی سیم چی
جزء 19	رضا
جزء 20	رضا
جزء 21	رضا
جزء 22	پیروز
جزء23	رضا
جزء 24	اکبر رشیدی
جزء 25	زهرا
جزء 26	ام شهرام
جزء 27	فاطمه ض
جزء 28	نيمه راه
جزء 29	شهرياري
جزء 30	شهرياري